Η αντικομμουνιστική προβοκάτσια σε βάρος του ΚΚ Βενεζουέλας (PCV) - ΜΕΡΟΣ 2
Μέρος 2: Πώς επιχείρησαν να διαλύσουν τους κομμουνιστές — από τη δικαστική επέμβαση και τον αυταρχικό αποκλεισμό του Μανουέλ Ισίδρο Μολίνα έως την επιλογή του Ενρίκε Μάρκες
11 Σεπτεμβρίου 2026 — Tribuna Popular, όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚ Βενεζουέλας: «Οι φύλακες του Λευκού Οίκου». Το πραγματικό PCV καταγγέλλει τη Δέλσι Ροδρίγκες για παράδοση στρατηγικών πετρελαϊκών πόρων και υποταγή στην Ουάσιγκτον. Την ίδια στιγμή, οι διορισμένοι «Τυρίμοι» του Ένρι Πάρα υπερασπίζονται τη γραμμή της Ροδρίγκες και απορρίπτουν τις κατηγορίες περί «προδοσίας και παράδοσης».
Για να καταλάβει κανείς τι πραγματικά συνέβη με τη στήριξη του Ενρίκε Μάρκες στις προεδρικές εκλογές του 2024, πρέπει να γυρίσει έναν χρόνο πίσω.
Η ιστορία δεν αρχίζει με τον Μάρκες.
Αρχίζει με την κρατική επέμβαση στο Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας.
11 Αυγούστου 2023: το κράτος διορίζει ηγεσία στο Κομμουνιστικό Κόμμα
Στις 11 Αυγούστου 2023, το Συνταγματικό Τμήμα του Ανώτατου Δικαστηρίου της Βενεζουέλας εξέδωσε την απόφαση 1160 και παρενέβη ευθέως στην εσωτερική ζωή του PCV.
Το δικαστήριο διόρισε μια νέα έκτακτη διοίκηση —«Junta Directiva Ad Hoc»— με πρόεδρο τον Ένρι Πάρα, γενικό γραμματέα τον Σίξτο Ροδρίγκες και διορισμένα στελέχη για τις υπόλοιπες βασικές θέσεις του κόμματος.
Η ηγεσία που είχε προκύψει από το 16ο Συνέδριο του PCV τον Νοέμβριο του 2022, με γενικό γραμματέα τον Όσκαρ Φιγκέρα, παραμερίστηκε.
Με απλά λόγια:
το κράτος αποφάσισε ποιος θα διοικεί το Κομμουνιστικό Κόμμα.
Το ίδιο το Ανώτατο Δικαστήριο, όταν τον Φεβρουάριο του 2024 απέρριψε την προσφυγή κατά της απόφασης, αναγνώριζε ότι ο Όσκαρ Φιγκέρα ενεργούσε ως γενικός γραμματέας του PCV, εκλεγμένος από την Κεντρική Επιτροπή στις 6 Νοεμβρίου 2022. Acceso a la Justicia
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«Intervención judicial del Partido Comunista de Venezuela (PCV)»
Ελληνική μετάφραση:
«Δικαστική επέμβαση στο Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας (PCV)»
Acceso a la Justicia — 11 Αυγούστου 2023
https://accesoalajusticia.org/intervencion-judicial-del-partido-comunista-de-venezuela-pcv/
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«La SC descartó la revisión constitucional de la sentencia por medio de la cual intervino a la junta directiva del PCV»
Ελληνική μετάφραση:
«Το Συνταγματικό Τμήμα απέρριψε την αναθεώρηση της απόφασης με την οποία παρενέβη στη διοίκηση του PCV»
Acceso a la Justicia — 6 Φεβρουαρίου 2024
Οι ίδιοι οι κομμουνιστές είχαν προειδοποιήσει για την επέμβαση πριν ακόμη γίνει
Η απόφαση του Αυγούστου δεν έπεσε από τον ουρανό.
Ήδη από τον Φεβρουάριο του 2023, κομμουνιστικά και εργατικά κόμματα άλλων χωρών είχαν δημοσιεύσει κοινή δήλωση καταγγέλλοντας σχέδιο επέμβασης στην εσωτερική ζωή του PCV είτε μέσω του Εθνικού Εκλογικού Συμβουλίου είτε μέσω του Ανώτατου Δικαστηρίου.
Η σχετική ανακοίνωση μιλούσε για:
Ισπανικό πρωτότυπο:
«asalto e intervención en el Partido Comunista de Venezuela»
Ελληνική μετάφραση:
«επίθεση και επέμβαση στο Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας».
Λίγους μήνες αργότερα η δικαστική επέμβαση πραγματοποιήθηκε. Solidnet
Πηγή
Αγγλικός τίτλος:
«We condemn the plan to assault and intervene in the Communist Party of Venezuela»
Ελληνική μετάφραση:
«Καταδικάζουμε το σχέδιο επίθεσης και επέμβασης στο Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας»
Solidnet — 17 Φεβρουαρίου 2023
Ένα παλαιότερο ιστορικό προηγούμενο: η Αίγυπτος του Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ
Η πολιτική μέθοδος θυμίζει μια παλαιότερη εμπειρία του κομμουνιστικού κινήματος: την Αίγυπτο του Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ.
Ο Νάσερ έχτισε τεράστιο διεθνές κύρος με τη σύγκρουση απέναντι στις παλιές αποικιακές δυνάμεις, την εθνικοποίηση της Διώρυγας του Σουέζ και τη στενή σχέση της Αιγύπτου με τη Σοβιετική Ένωση.
Στο εσωτερικό, όμως, οι Αιγύπτιοι κομμουνιστές πέρασαν από συλλήψεις, φυλακίσεις και βασανιστήρια, ιδιαίτερα στον μεγάλο κύκλο καταστολής που άρχισε το 1959.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, το καθεστώς είχε συγκροτήσει την Αραβική Σοσιαλιστική Ένωση ως τον κεντρικό πολιτικό οργανισμό του νασερικού κράτους.
Τον Απρίλιο του 1965, οι κύριες κομμουνιστικές οργανώσεις της Αιγύπτου αποφάσισαν την αυτοδιάλυσή τους. Τα μέλη τους μπορούσαν πλέον να ενταχθούν ατομικά στην Αραβική Σοσιαλιστική Ένωση.
Το Le Monde κατέγραφε στις 14 Απριλίου 1965 ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα είχε αποφασίσει τη διάλυσή του έπειτα από δίμηνη συζήτηση και καλούσε τα μέλη του να προσχωρήσουν ατομικά στον κυβερνητικό οργανισμό.
Το κοινό πολιτικό μοτίβο είναι ευδιάκριτο: αντιιμπεριαλιστική κρατική νομιμοποίηση και ταυτόχρονα πίεση πάνω στην ανεξάρτητη οργανωτική υπόσταση του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Στη Βενεζουέλα, το 2023, χρησιμοποιήθηκε ο δικαστικός μηχανισμός: η εκλογική και νομική υπόσταση του PCV πέρασε σε διορισμένη διοίκηση. Solidnet
Πηγή
Γαλλικός τίτλος:
«Le Parti communiste égyptien aurait décidé sa dissolution»
Ελληνική μετάφραση:
«Το Αιγυπτιακό Κομμουνιστικό Κόμμα φέρεται να αποφάσισε τη διάλυσή του»
Le Monde — 14 Απριλίου 1965
Το PCV λειτουργούσε ήδη μέσα σε κλίμα διώξεων και καταστολής
Το πολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο οδηγήθηκε το PCV στις εκλογές του 2024 δεν περιοριζόταν στη δικαστική αφαίρεση της κομματικής του υπόστασης.
Το ίδιο το κόμμα κατήγγελλε συστηματικά ποινικοποίηση εργατικών αγώνων, συλλήψεις συνδικαλιστών και εργατών, απειλές, αυθαίρετες απολύσεις και παρεμβάσεις στις συνδικαλιστικές οργανώσεις.
Τον Μάρτιο του 2023 το PCV κατήγγειλε ότι μόνο στον πετρελαϊκό κλάδο περισσότεροι από 200 εργαζόμενοι είχαν συλληφθεί σε διάστημα έξι ετών, ανάμεσά τους εργαζόμενοι που είχαν καταγγείλει διαφθορά ή απαιτήσει εργασιακά δικαιώματα. Solidnet
Πηγή
Αγγλικός τίτλος:
«Freedom for the imprisoned workers»
Ελληνική μετάφραση:
«Ελευθερία στους φυλακισμένους εργάτες»
Solidnet / PCV — 23 Μαρτίου 2023
https://www.solidnet.org/article/CP-of-Venezuela-Freedom-for-the-imprisoned-workers/
Η Tribuna Popular κατέγραφε επίσης «ανοιχτές και συγκαλυμμένες απολύσεις», ιδιαίτερα εις βάρος ανεξάρτητων συνδικαλιστικών στελεχών και αγωνιστών εργαζομένων, ως μέρος μιας γενικότερης πολιτικής απορρύθμισης της εργασίας. Tribuna Popular
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«Tribuna Popular, Nº 3045 — diciembre de 2023»
Ελληνική μετάφραση:
«Λαϊκό Βήμα, αρ. 3045 — Δεκέμβριος 2023»
Tribuna Popular — Δεκέμβριος 2023
https://prensapcv.wordpress.com/wp-content/uploads/2023/12/tp_3045-diciembre.pdf
Και υπήρχε ακόμη βαρύτερο υπόβαθρο.
Στις 10 Ιανουαρίου 2022, ο κομμουνιστής αγωνιστής Χοσέ Ουρμπίνα δολοφονήθηκε με πυροβολισμούς μέσα στο σπίτι του στην πολιτεία Απούρε. Λίγους μήνες πριν είχε καταγγείλει δημόσια αυθαίρετες συλλήψεις από δυνάμεις ασφαλείας και είχε αναφέρει ότι αξιωματικός της Εθνικής Φρουράς τον είχε απειλήσει.
Έναν χρόνο αργότερα, το PCV κατήγγειλε ότι η υπόθεση παρέμενε ατιμώρητη και ζητούσε από την εισαγγελία να διερευνήσει και άλλες δολοφονίες κομμουνιστών των προηγούμενων ετών. Tribuna Popular
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«Un año de impunidad: ¡Justicia para José Urbina!»
Ελληνική μετάφραση:
«Ένας χρόνος ατιμωρησίας: Δικαιοσύνη για τον Χοσέ Ουρμπίνα!»
Tribuna Popular — 10 Ιανουαρίου 2023
https://prensapcv.wordpress.com/2023/01/10/un-ano-de-impunidad-justicia-para-jose-urbina/
Αντίστοιχα, ο κομμουνιστής αγωνιστής Όσκαρ Ράνχελ είχε δολοφονηθεί τον Μάιο του 2021. Δύο χρόνια αργότερα, το PCV κατήγγελλε ότι και αυτή η υπόθεση παρέμενε ανεξιχνίαστη και μιλούσε για σειρά δολοφονημένων ή εξαφανισμένων κομμουνιστών. Aporrea
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«A dos años del asesinato de Óscar Rangel el crimen permanece impune y rodeado de silencio institucional»
Ελληνική μετάφραση:
«Δύο χρόνια μετά τη δολοφονία του Όσκαρ Ράνχελ, το έγκλημα παραμένει ατιμώρητο και περιβάλλεται από θεσμική σιωπή»
Tribuna Popular — 8 Μαΐου 2023
Αυτό ήταν το περιβάλλον μέσα στο οποίο ένα κόμμα χωρίς πλέον τη δική του εκλογική κάρτα έπρεπε να αποφασίσει πώς θα παρέμβει στις προεδρικές εκλογές.
Ο υποψήφιος του PCV ήταν ο Μανουέλ Ισίδρο Μολίνα
Και εδώ βρίσκεται το βασικό γεγονός που εξαφανίζεται σχεδόν πάντα από την ιστορία που αναπαράγεται για τον Μάρκες.
Το PCV δεν ξεκίνησε επιλέγοντας τον Ενρίκε Μάρκες.
Στις 17 Μαρτίου 2024, πραγματοποιήθηκε η δεύτερη φάση της 16ης Εθνικής Συνδιάσκεψης «Αλμπέρτο Λοβέρα».
Δεν ήταν μια απόφαση μερικών στελεχών σε κάποιο γραφείο.
Ήταν επίσημη Εθνική Συνδιάσκεψη του κόμματος, συγκλημένη από την Κεντρική Επιτροπή και αρμόδια να καθορίσει την εκλογική τακτική.
Και η απόφασή της ήταν να προτείνει ως προεδρικό υποψήφιο τον δημοσιογράφο Μανουέλ Ισίδρο Μολίνα.
Ισπανικό πρωτότυπο:
«Proponer [...] la candidatura presidencial del periodista Manuel Isidro Molina».
Ελληνική μετάφραση:
«Να προταθεί [...] η προεδρική υποψηφιότητα του δημοσιογράφου Μανουέλ Ισίδρο Μολίνα».
Η ίδια πολιτική διακήρυξη παρουσίαζε την υποψηφιότητα ως προσπάθεια συγκρότησης ενός:
«λαϊκού, πραγματικά δημοκρατικού, πατριωτικού, αντιιμπεριαλιστικού και επαναστατικού χώρου».
Παράλληλα, το PCV τοποθετούσε απέναντί του δύο αστικούς πόλους: αφενός την κυβέρνηση Μαδούρο και αφετέρου την παραδοσιακή δεξιά αντιπολίτευση, την οποία χαρακτήριζε φιλοαμερικανική και συνδεδεμένη με πολιτικές ξένης επέμβασης. Solidnet
Πηγή
Αγγλικός τίτλος:
«Political Declaration of the XVI National Conference of the PCV»
Ελληνική μετάφραση:
«Πολιτική Διακήρυξη της 16ης Εθνικής Συνδιάσκεψης του ΚΚ Βενεζουέλας»
Solidnet / PCV — 17 Μαρτίου 2024
Άρα η επίσημη πρόταση του κόμματος ήταν:
Μανουέλ Ισίδρο Μολίνα.
Όχι ο Μάρκες.
Όχι ο Αντόνιο Εκάρι.
Και ασφαλώς όχι ο Εντμούντο Γκονσάλες.
Το PCV είχε όμως χάσει την εκλογική του κάρτα
Και εδώ κλείνει ο κύκλος που άνοιξε με την απόφαση 1160.
Η ίδια η πολιτική διακήρυξη της Συνδιάσκεψης γράφει ότι το PCV είχε:
Ισπανικό πρωτότυπο:
«despojado arbitrariamente de su personalidad jurídica y de su tarjeta electoral»
Ελληνική μετάφραση:
«στερηθεί αυθαίρετα τη νομική του προσωπικότητα και την εκλογική του κάρτα». Solidnet
Το κόμμα λοιπόν είχε υποψήφιο αλλά δεν διέθετε πλέον το δικό του ψηφοδέλτιο για να τον κατεβάσει.
Έγινε προσπάθεια να καταχωριστεί ο Μολίνα με άλλο εκλογικό όχημα.
Η προσπάθεια απέτυχε.
Ο ίδιος ο Μολίνα κατήγγειλε στις 25 Μαρτίου 2024 ότι δεν είχε καταφέρει να εγγράψει την υποψηφιότητά του.
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«Manuel Isidro Molina denuncia que no ha podido inscribir su candidatura con el apoyo del PCV»
Ελληνική μετάφραση:
«Ο Μανουέλ Ισίδρο Μολίνα καταγγέλλει ότι δεν μπόρεσε να εγγράψει την υποψηφιότητά του με τη στήριξη του PCV»
Reporte Confidencial — 25 Μαρτίου 2024
Και αργότερα ο Γιουλ Τζαμπούρ, στέλεχος του PCV, το συνόψισε:
Ισπανικό πρωτότυπο:
«no fue posible materializar esa candidatura»
Ελληνική μετάφραση:
«δεν κατέστη δυνατό να υλοποιηθεί αυτή η υποψηφιότητα». Contrapunto
Η Εθνική Συνδιάσκεψη ξανασυνεδριάζει
Το σημαντικότερο σημείο για όσα ακολούθησαν είναι ότι η επιλογή δεν έγινε με μια ξαφνική απόφαση της ηγεσίας.
Η ίδια η δεύτερη φάση της Συνδιάσκεψης του Μαρτίου είχε προβλέψει στο σημείο 11 ότι η Κεντρική Επιτροπή μπορούσε, εφόσον οι περιστάσεις το απαιτούσαν, να συγκαλέσει τρίτη φάση της 16ης Εθνικής Συνδιάσκεψης.
Και αυτό ακριβώς έγινε. Solidnet
Στις 22 Ιουνίου 2024, το PCV επανήλθε συλλογικά στο ζήτημα.
Το ερώτημα πλέον ήταν διαφορετικό:
ο δικός μας υποψήφιος έχει μπλοκαριστεί· η εκλογική μας κάρτα έχει κατασχεθεί· τι κάνουμε με τους υποψηφίους που έχουν ήδη καταφέρει να εγγραφούν;
Εκεί καταγράφηκαν οι εσωτερικές προτιμήσεις:
Ενρίκε Μάρκες: 50%
Αντόνιο Εκάρι: 23%
Εντμούντο Γκονσάλες: 14,1%
Νικολάς Μαδούρο: 0%
οι υπόλοιποι δεν επέλεξαν υποψήφιο.
Στις 25 Ιουνίου, η απόφαση ανακοινώθηκε δημόσια: το PCV θα επιδίωκε προγραμματική συμφωνία και θα στήριζε τον Ενρίκε Μάρκες. Contrapunto
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«PCV respaldará candidatura presidencial de Enrique Márquez»
Ελληνική μετάφραση:
«Το PCV θα στηρίξει την προεδρική υποψηφιότητα του Ενρίκε Μάρκες»
Tribuna Popular — 25 Ιουνίου 2024
Η μικρή εσωτερική απόκλιση προς τον Γκονσάλες
Εδώ υπάρχει ένα σημείο που αξίζει να ειπωθεί καθαρά.
Η ηγεσία του PCV δεν πρότεινε ως πολιτική γραμμή κανέναν δεξιό υποψήφιο.
Η επίσημη πρόταση της προηγούμενης Εθνικής Συνδιάσκεψης ήταν ο Μανουέλ Ισίδρο Μολίνα.
Όταν αυτή η υποψηφιότητα μπλοκαρίστηκε, η τρίτη φάση της Συνδιάσκεψης κατέγραψε τις προτιμήσεις των αντιπροσώπων ανάμεσα στις υπαρκτές υποψηφιότητες.
Μέσα σε αυτή τη διαδικασία εμφανίστηκε μια μειοψηφική εσωτερική απόκλιση: το 14,1% προτίμησε τον Εντμούντο Γκονσάλες.
Το ποσοστό αυτό πρέπει να διαβαστεί μέσα στις πραγματικές συνθήκες υπό τις οποίες λειτουργούσε το κόμμα: δικαστική αφαίρεση της νομικής του υπόστασης, καταγγελίες για διώξεις εργατών και συνδικαλιστών, συλλήψεις, απολύσεις, απειλές και ανεξιχνίαστες δολοφονίες κομμουνιστών.
Η θέση που επικράτησε στη Συνδιάσκεψη ήταν ο Μάρκες με 50%.
Και η δημόσια πολιτική γραμμή απέναντι στον Γκονσάλες ήταν απολύτως διαφορετική από αυτή τη μειοψηφική προτίμηση.
Μόλις τρεις ημέρες αργότερα, στις 28 Ιουνίου, ο Γιουλ Τζαμπούρ δήλωσε ότι το PCV δεν μπορούσε να υποστηρίξει τον Εντμούντο Γκονσάλες, επειδή τον θεωρούσε εκπρόσωπο πολιτικών δυνάμεων που είχαν προωθήσει ξένη επέμβαση στη Βενεζουέλα. Contrapunto
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«Yul Jabour: Los puntos del acuerdo del PCV-Dignidad con Enrique Márquez se harán públicos en los próximos días»
Ελληνική μετάφραση:
«Γιουλ Τζαμπούρ: Τα σημεία της συμφωνίας του PCV-Dignidad με τον Ενρίκε Μάρκες θα δημοσιοποιηθούν τις επόμενες ημέρες»
Contrapunto — 28 Ιουνίου 2024
Το ίδιο φύλλο της Tribuna Popular που παρουσίαζε τη στήριξη στον Μάρκες είχε μάλιστα πρωτοσέλιδο ταυτόχρονα:
Ισπανικό πρωτότυπο:
«COMUNISTAS CON ENRIQUE MÁRQUEZ»
Ελληνική μετάφραση:
«ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΝΡΙΚΕ ΜΑΡΚΕΣ»
και:
Ισπανικό πρωτότυπο:
«Edmundo González Urrutia, una trampa al pueblo»
Ελληνική μετάφραση:
«Εντμούντο Γκονσάλες Ουρούτια, μια παγίδα για τον λαό». Tribuna Popular
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«Tribuna Popular, Nº 3051 — junio de 2024»
Ελληνική μετάφραση:
«Λαϊκό Βήμα, αρ. 3051 — Ιούνιος 2024»
Επίσημο όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του PCV
https://prensapcv.wordpress.com/wp-content/uploads/2024/06/tp_3051-4.pdf
Γιατί Μάρκες;
Η επιλογή του Μάρκες παρουσιάστηκε από το PCV όχι ως ιδεολογική ταύτιση, αλλά ως προγραμματική συμφωνία με έναν ήδη εγγεγραμμένο υποψήφιο.
Ο Γιουλ Τζαμπούρ δήλωνε:
Ισπανικό πρωτότυπο:
«El apoyo al candidato presidencial Enrique Márquez se basa en un compromiso programático».
Ελληνική μετάφραση:
«Η στήριξη στον προεδρικό υποψήφιο Ενρίκε Μάρκες βασίζεται σε μια προγραμματική δέσμευση».
Και αποκάλυπτε ότι το PCV είχε συνομιλήσει και με άλλους υποψηφίους, όπως τον Αντόνιο Εκάρι, αναζητώντας μια ελάχιστη συμφωνία.
Ανάμεσα στα ζητήματα που έθετε το PCV ήταν:
η αποκατάσταση των εργατικών δικαιωμάτων,
η ανάκτηση πραγματικών μισθών,
η συνδικαλιστική αυτονομία,
οι συλλογικές συμβάσεις,
η απελευθέρωση φυλακισμένων εργατών,
η κατάργηση της ποινικοποίησης των εργατικών αγώνων,
η διατήρηση στρατηγικών επιχειρήσεων υπό κρατικό έλεγχο,
και η επαναφορά των δημοκρατικών και συνταγματικών εγγυήσεων. Contrapunto
Και ως προς τη διεθνή θέση, το σχετικό πρόγραμμα μιλούσε για:
Ισπανικό πρωτότυπο:
«una política exterior independiente y soberana, no subordinada a ningún bloque de poder»
Ελληνική μετάφραση:
«μια ανεξάρτητη και κυρίαρχη εξωτερική πολιτική, μη υποταγμένη σε κανένα μπλοκ ισχύος». Tribuna Popular
Αυτό ήταν το πολιτικό πλαίσιο της επιλογής Μάρκες.
Η πραγματική σειρά των γεγονότων
Η αλληλουχία είναι συγκεκριμένη:
11 Αυγούστου 2023:
Το Ανώτατο Δικαστήριο παρεμβαίνει στο PCV και διορίζει διοίκηση υπό τον Ένρι Πάρα.
17 Μαρτίου 2024:
Η 16η Εθνική Συνδιάσκεψη επιλέγει ως υποψήφιο του κόμματος τον Μανουέλ Ισίδρο Μολίνα.
Μάρτιος 2024:
Το PCV, έχοντας χάσει την εκλογική του κάρτα, δεν καταφέρνει να υλοποιήσει την υποψηφιότητα Μολίνα.
22 Ιουνίου 2024:
Συγκαλείται η τρίτη φάση της Εθνικής Συνδιάσκεψης, όπως είχε προβλεφθεί από την απόφαση του Μαρτίου.
Στη Συνδιάσκεψη:
50% επιλέγει Μάρκες, 23% Εκάρι, 14,1% Γκονσάλες, 0% Μαδούρο.
25 Ιουνίου 2024:
Το PCV ανακοινώνει στήριξη στον Ενρίκε Μάρκες.
28 Ιουνίου 2024:
Ο Γιουλ Τζαμπούρ εξηγεί ότι πρόκειται για προγραμματική συμφωνία, ότι είχαν προηγηθεί συνομιλίες και με άλλους υποψηφίους και ότι το PCV αποκλείει πολιτικά τον Γκονσάλες λόγω της στάσης των δυνάμεων που εκπροσωπούσε απέναντι στην ξένη επέμβαση.
Και την ίδια περίοδο, το επίσημο έντυπο του PCV χαρακτηρίζει τον Γκονσάλες:
«μια παγίδα για τον λαό».
Τι μένει όταν αφαιρεθούν όλα αυτά;
Αν εξαφανίσεις από την ιστορία:
τη δικαστική επέμβαση,
τους διορισμένους «Τυρίμους»,
την αφαίρεση της εκλογικής κάρτας,
τις διώξεις και την καταστολή,
την Εθνική Συνδιάσκεψη,
τον Μανουέλ Ισίδρο Μολίνα,
το μπλοκάρισμα της υποψηφιότητάς του,
τη νέα Εθνική Συνδιάσκεψη,
την εσωκομματική ψηφοφορία,
την προγραμματική συμφωνία,
και την ταυτόχρονη απόρριψη του Γκονσάλες,
μένει μία φράση:
«Το PCV στήριξε τον Ενρίκε Μάρκες».
Και πάνω σε αυτή την αποκομμένη φράση χτίστηκε στη συνέχεια η κατηγορία ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας είχε δήθεν περάσει στη δεξιά ή ακόμη και στην υπηρεσία της CIA.
Αυτό ακριβώς θα είναι το Μέρος 3: ποιος έβαλε τη CIA στην ιστορία, τι είπαν οι διορισμένοι «Τυρίμοι», τι δήλωσε ο Κάρλος Κόντε και πώς αυτή η αφήγηση ταξίδεψε από τη Βενεζουέλα μέχρι συγκεκριμένους κύκλους του εξωτερικού.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου