Η αντικομμουνιστική προβοκάτσια σε βάρος του ΚΚ Βενεζουέλας (PCV) - ΜΕΡΟΣ 3
Η αντικομμουνιστική προβοκάτσια σε βάρος του ΚΚ Βενεζουέλας (PCV)
Μέρος 3: Από τη συκοφαντία περί «CIA» στη σημερινή αμερικανική κηδεμονία — και η μετατόπιση του Ενρίκε Μάρκες
Η κατηγορία που χτίστηκε το 2024 εναντίον του πραγματικού Κομμουνιστικού Κόμματος Βενεζουέλας ήταν απλή:
«Στηρίζει τον Ενρίκε Μάρκες, άρα πέρασε με τη δεξιά. Άρα έγινε όργανο των ΗΠΑ. Άρα η ηγεσία Φιγκέρα λειτουργεί σαν CIA».
Μόνο που, όταν βάλει κανείς τα γεγονότα σε χρονική σειρά, αυτή η κατασκευή αρχίζει να καταρρέει.
Το 2024, ο Μάρκες δεν εμφανιζόταν ως εκφραστής αμερικανικής κηδεμονίας. Αντίθετα, τοποθετούνταν δημόσια εναντίον ξένης επέμβασης, εναντίον των μονομερών κυρώσεων και κατηγορούσε τον ίδιο τον Μαδούρο ότι είχε ήδη παραδώσει σημαντικές θέσεις του πετρελαϊκού τομέα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η δική του μεταγενέστερη μετατόπιση προς πολύ στενότερη συνεργασία με την Ουάσιγκτον εμφανίζεται αργότερα, το 2026, όταν πλέον ολόκληρη η πολιτική σκηνή της Βενεζουέλας έχει μετακινηθεί σε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση των «Τυρίμων».
2024: η κατηγορία περί «δεξιάς» και «CIA»
Μόλις το πραγματικό PCV ανακοίνωσε στις 25 Ιουνίου 2024 ότι θα στηρίξει τον Ενρίκε Μάρκες, κυβερνητικοί και φιλοκυβερνητικοί κύκλοι άρχισαν να παρουσιάζουν τη συγκεκριμένη επιλογή ως απόδειξη ότι η ηγεσία του Όσκαρ Φιγκέρα είχε περάσει με τη δεξιά.
Στις 28 Ιουνίου 2024, ο Ντιοσδάδο Καμπέγιο επιτέθηκε δημόσια στο PCV και ισχυρίστηκε ότι ο χρηματοδότης του Μάρκες ήταν ο Ραφαέλ Ραμίρες. Στο ίδιο κλίμα, φιλοκυβερνητικά μέσα μιλούσαν για «δήθεν κομμουνιστές» που στηρίζουν υποψήφιο της «ακροδεξιάς».
Πηγή
Αγγλικός τίτλος:
«Diosdado Cabello: Candidate Enrique Márquez’s Financier is Fugitive Rafael Ramírez, and So-Called ‘Communists’ Support Him»
Ελληνική μετάφραση:
«Ντιοσδάδο Καμπέγιο: Χρηματοδότης του υποψηφίου Ενρίκε Μάρκες είναι ο φυγόδικος Ραφαέλ Ραμίρες και τον στηρίζουν οι “δήθεν κομμουνιστές”»
Orinoco Tribune — 28 Ιουνίου 2024
Την ίδια ημέρα, στο Aporrea, δημοσιεύτηκε κείμενο που προχωρούσε ακόμη περισσότερο.
Ισπανικό πρωτότυπο:
«gracias a Enrique Márquez y los dólares que el imperio suelta a moco suelto»
Ελληνική μετάφραση:
«χάρη στον Ενρίκε Μάρκες και στα δολάρια που η αυτοκρατορία μοιράζει αφειδώς».
Δηλαδή, η πολιτική διαφωνία μετατρεπόταν ήδη σε υπαινιγμό χρηματοδότησης από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«Respeto para el buen nombre del PCV: ¡Basta de la corrupción politiquera de Figuera!»
Ελληνική μετάφραση:
«Σεβασμός στο καλό όνομα του PCV: Φτάνει πια η πολιτικάντικη διαφθορά του Φιγκέρα!»
Aporrea — 28 Ιουνίου 2024
https://www.aporrea.org/amp/actualidad/a332012.html
Από τα «δολάρια του ιμπεριαλισμού» στη CIA
Η κατηγορία κορυφώθηκε αργότερα από τον Κάρλος Κόντε, στέλεχος της διορισμένης ηγεσίας του Ένρι Πάρα.
Ο Κόντε, γραμματέας της Περιφερειακής Επιτροπής Καράκας αυτής της ηγεσίας, δήλωσε σε συνέντευξή του:
Ισπανικό πρωτότυπο:
«La retórica de la corriente antichavista, arraigada en la dirección saliente del partido, se asemejaba a la de una agencia de la CIA en Venezuela».
Ελληνική μετάφραση:
«Η ρητορική του αντιτσαβικού ρεύματος, που είχε ριζώσει στην προηγούμενη ηγεσία του κόμματος, έμοιαζε με εκείνη ενός πρακτορείου της CIA στη Βενεζουέλα».
Η κατηγορία είχε πλέον ολοκληρωθεί.
Δεξιά → δολάρια του ιμπεριαλισμού → CIA.
Και ο ίδιος άνθρωπος που έκανε αυτή την παρομοίωση παραδεχόταν παράλληλα ότι η αλλαγή ηγεσίας στο PCV πραγματοποιήθηκε μέσω προσφυγής στον κρατικό δικαστικό μηχανισμό.
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«Entrevista a Carlos Conde, secretario del Comité Regional de Caracas del Partido Comunista de Venezuela (PCV)»
Ελληνική μετάφραση:
«Συνέντευξη με τον Κάρλος Κόντε, γραμματέα της Περιφερειακής Επιτροπής Καράκας του Κομμουνιστικού Κόμματος Βενεζουέλας»
Trinchera Popular
Τι έλεγε όμως πραγματικά ο Μάρκες το 2024;
Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο.
Στις 4 Ιουλίου 2024, λίγες ημέρες μετά τη συμφωνία με το PCV, ο Ενρίκε Μάρκες κατηγορούσε δημόσια τον Νικολάς Μαδούρο ότι είχε παραδώσει την πετρελαϊκή κυριαρχία στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Συγκεκριμένα, αναφερόταν στην επέκταση των δραστηριοτήτων της Chevron και έλεγε:
Ισπανικό πρωτότυπο:
«Maduro ha venido entregando cada vez más posiciones importantes dentro del negocio petrolero a los norteamericanos».
Ελληνική μετάφραση:
«Ο Μαδούρο παραδίδει ολοένα και περισσότερες σημαντικές θέσεις στον πετρελαϊκό τομέα στους Βορειοαμερικανούς».
Και αναφερόταν ειδικά στην επέκταση της παρουσίας της Chevron.
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«Enrique Márquez: Maduro entregó la soberanía petrolera de los venezolanos a los EEUU»
Ελληνική μετάφραση:
«Ενρίκε Μάρκες: Ο Μαδούρο παρέδωσε την πετρελαϊκή κυριαρχία των Βενεζουελάνων στις ΗΠΑ»
El Político — 4 Ιουλίου 2024
Δηλαδή, την ίδια περίοδο κατά την οποία οι φιλοκυβερνητικοί κύκλοι παρουσίαζαν τον Μάρκες ως περίπου αμερικανικό όργανο, ο ίδιος κατηγορούσε τον Μαδούρο ότι παραδίδει το πετρέλαιο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σεπτέμβριος 2024: «Δεν πιστεύω στις διεθνείς επεμβάσεις»
Μετά τις εκλογές, η θέση του Μάρκες έγινε ακόμη πιο καθαρή.
Στις 12 Σεπτεμβρίου 2024, όταν η κυβέρνηση των ΗΠΑ ανακοίνωσε νέες κυρώσεις σε Βενεζουελάνους αξιωματούχους, ο Μάρκες δήλωσε:
Ισπανικό πρωτότυπο:
«No creo en intervenciones internacionales, no creo tampoco que la solución al problema venezolano venga desde fuera».
Ελληνική μετάφραση:
«Δεν πιστεύω στις διεθνείς επεμβάσεις, ούτε πιστεύω ότι η λύση στο πρόβλημα της Βενεζουέλας μπορεί να έρθει απ’ έξω».
Και πρόσθεσε ότι οι κυρώσεις άλλων χωρών δεν είχαν συμβάλει γενικά στην επίλυση πολιτικών προβλημάτων και ότι θα έπρεπε να αποφεύγονται ως μηχανισμός που μπορούσε να προκαλέσει νέα εσωτερικά προβλήματα.
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«Enrique Márquez dice que la solución a la crisis política de Venezuela no puede llegar del exterior»
Ελληνική μετάφραση:
«Ο Ενρίκε Μάρκες λέει ότι η λύση στην πολιτική κρίση της Βενεζουέλας δεν μπορεί να έρθει από το εξωτερικό»
CNN Español / KESQ — 12 Σεπτεμβρίου 2024
Αυτός ήταν ο Μάρκες που στήριξε το PCV το 2024.
Ένας σοσιαλδημοκράτης, ασφαλώς όχι κομμουνιστής, αλλά ένας υποψήφιος που εκείνη τη στιγμή δήλωνε:
όχι σε ξένη επέμβαση,
όχι στη λογική των κυρώσεων,
και κατηγορούσε την κυβέρνηση Μαδούρο για παραχωρήσεις προς τη Chevron και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η μετατόπιση του Μάρκες έρχεται αργότερα
Η εικόνα αλλάζει δραματικά το 2026.
Μετά την αμερικανική στρατιωτική επέμβαση της 3ης Ιανουαρίου, την ανατροπή του Μαδούρο, την αποφυλάκισή του και την επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον, ο Μάρκες παίρνει πλέον σαφώς διαφορετική θέση.
Στις 27 Φεβρουαρίου 2026, επιστρέφοντας από την Ουάσιγκτον, όπου είχε παραστεί κατόπιν προσωπικής πρόσκλησης του Ντόναλντ Τραμπ στην ομιλία για την Κατάσταση της Ένωσης, δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτελούν:
Ισπανικό πρωτότυπο:
«un gran aliado para el futuro del país»
Ελληνική μετάφραση:
«έναν μεγάλο σύμμαχο για το μέλλον της χώρας».
Υποστήριξε επίσης τη διαδικασία πολιτικής μετάβασης που είχε αρχίσει μετά την πτώση Μαδούρο και εμφανίστηκε θετικός απέναντι στη νέα πετρελαϊκή νομοθεσία.
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«El opositor venezolano Enrique Márquez, tras el espaldarazo de Trump: “Estados Unidos es un gran aliado para el futuro del país”»
Ελληνική μετάφραση:
«Ο Βενεζουελάνος αντιπολιτευόμενος Ενρίκε Μάρκες, μετά τη στήριξη του Τραμπ: “Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μεγάλος σύμμαχος για το μέλλον της χώρας”»
El País — 27 Φεβρουαρίου 2026
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«El opositor Enrique Márquez dice que EE.UU. entiende la crisis en Venezuela y lo considera un “gran aliado”»
Ελληνική μετάφραση:
«Ο αντιπολιτευόμενος Ενρίκε Μάρκες λέει ότι οι ΗΠΑ κατανοούν την κρίση στη Βενεζουέλα και τις θεωρεί “μεγάλο σύμμαχο”»
EFE — 28 Φεβρουαρίου 2026
https://efe.com/mundo/2026-02-28/marquez-eeuu-crisis-venezuela/
Αυτή είναι πραγματική πολιτική μετατόπιση.
Και συνέβη μετά τη στήριξη του PCV το 2024, μετά τις εκλογές, μετά τη φυλάκισή του και μετά την ανατροπή Μαδούρο.
Μόνο που στο μεταξύ είχε μετακινηθεί και ολόκληρο το κρατικό σύστημα
Αν όμως απομονώσει κανείς τη μετατόπιση Μάρκες από όσα συνέβαιναν γύρω του, χάνει το μισό έργο.
Το 2026 η ίδια η κρατική ηγεσία υπό τη Δέλσι Ροδρίγκες είχε ήδη περάσει σε βαθιά συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στις 14 Απριλίου 2026, η Ροδρίγκες ηγήθηκε επίσημης υπογραφής ενεργειακών συμφωνιών ανάμεσα στην κρατική PDVSA και τη Chevron.
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«Presidenta (E) Delcy Rodríguez encabeza firma de acuerdos con la empresa Chevron»
Ελληνική μετάφραση:
«Η προσωρινή πρόεδρος Δέλσι Ροδρίγκες προεδρεύει στην υπογραφή συμφωνιών με την εταιρεία Chevron»
Υπουργείο Εξωτερικών της Βενεζουέλας — 14 Απριλίου 2026
https://mppre.gob.ve/publicacion/7080-0
Στις 30 Απριλίου 2026, η ίδια η κυβέρνηση ανακοίνωσε νέα ενεργειακή, μεταλλευτική και εμπορική συνεργασία με αμερικανική επιχειρηματική αντιπροσωπεία, μιλώντας για:
Ισπανικό πρωτότυπο:
«fortalecimiento de las relaciones bilaterales»
Ελληνική μετάφραση:
«ενίσχυση των διμερών σχέσεων».
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«Presidenta (E) Delcy Rodríguez recibe a delegación de EEUU y firma nuevos acuerdos de cooperación energética»
Ελληνική μετάφραση:
«Η προσωρινή πρόεδρος Δέλσι Ροδρίγκες υποδέχεται αντιπροσωπεία των ΗΠΑ και υπογράφει νέες συμφωνίες ενεργειακής συνεργασίας»
Υπουργείο Εξωτερικών της Βενεζουέλας — 30 Απριλίου 2026
Και στις 2 Σεπτεμβρίου 2026, η κυβέρνηση ανακοίνωσε νέες συμφωνίες με τη Chevron και επίσημη επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Ενέργειας Κρις Ράιτ στο Καράκας.
Πηγή
Ισπανικός τίτλος:
«Presidenta Delcy Rodríguez lidera firma de acuerdos energéticos con delegación de EE.UU.»
Ελληνική μετάφραση:
«Η πρόεδρος Δέλσι Ροδρίγκες ηγείται της υπογραφής ενεργειακών συμφωνιών με αντιπροσωπεία των Ηνωμένων Πολιτειών»
Υπουργείο Εξωτερικών της Βενεζουέλας — 2 Σεπτεμβρίου 2026
Η ίδια ανακοίνωση μιλούσε για ενίσχυση της συνεργασίας, κοινές επενδύσεις και ανάπτυξη νέων ενεργειακών έργων. MPPRE
Και μετά ήρθε η μεγάλη πετρελαϊκή συμφωνία
Στα τέλη Αυγούστου 2026, η συνεργασία πήρε άλλη κλίμακα.
Ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε συμφωνία που αφορά 17 πετρελαϊκά πεδία και περισσότερα από 65 δισεκατομμύρια βαρέλια αποδεδειγμένων αποθεμάτων.
Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση των ΗΠΑ, το αμερικανικό κράτος αποκτά σημαντικά δικαιώματα διοίκησης, οικονομικής συμμετοχής και προνομιακής αγοράς πετρελαίου.
Ο ίδιος ο Λευκός Οίκος γράφει:
Αγγλικό πρωτότυπο:
«U.S. majority control of more than 65 billion barrels of proven oil reserves in Venezuela»
Ελληνική μετάφραση:
«αμερικανικό πλειοψηφικό έλεγχο σε περισσότερα από 65 δισεκατομμύρια βαρέλια αποδεδειγμένων πετρελαϊκών αποθεμάτων της Βενεζουέλας».
Και συνδέει ρητά τη συμφωνία με την επαναφορά του Δόγματος Μονρόε και με την αμερικανική «κυριαρχία» στο δυτικό ημισφαίριο. The White House
Πηγή
Αγγλικός τίτλος:
«Fact Sheet: President Donald J. Trump Announces Historic Oil Agreement to Secure American Energy Dominance and Drive Venezuela’s Economic Recovery»
Ελληνική μετάφραση:
«Ενημερωτικό δελτίο: Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοινώνει ιστορική πετρελαϊκή συμφωνία για την εξασφάλιση της αμερικανικής ενεργειακής κυριαρχίας και την οικονομική ανάκαμψη της Βενεζουέλας»
Λευκός Οίκος — 31 Αυγούστου 2026
Και η ίδια η Δέλσι Ροδρίγκες ανακοίνωσε συμφωνία 25ετούς διάρκειας με τις ΗΠΑ για την ανάπτυξη των 17 πετρελαϊκών πεδίων. Reuters
Άρα, ποιος «πέρασε το χαντάκι»;
Εδώ βρίσκεται η πραγματική ειρωνεία.
Το 2024, το PCV κατηγορούνταν για «προδοσία» και για σχέσεις με τη CIA επειδή στήριξε έναν Μάρκες που τότε:
κατήγγελλε τις παραχωρήσεις στη Chevron,
έλεγε ότι ο Μαδούρο παραδίδει πετρελαϊκές θέσεις στις ΗΠΑ,
απέρριπτε τις ξένες επεμβάσεις,
αμφισβητούσε τις μονομερείς κυρώσεις.
Το 2026, ο ίδιος ο Μάρκες έχει πράγματι μετακινηθεί πολιτικά και χαρακτηρίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες «μεγάλο σύμμαχο».
Μόνο που την ίδια περίοδο:
η κυβέρνηση Ροδρίγκες υπογράφει συμφωνίες με τη Chevron,
δέχεται αμερικανικές επιχειρηματικές και κυβερνητικές αντιπροσωπείες,
εγκαινιάζει “νέα εποχή” ενεργειακής συνεργασίας,
και το αμερικανικό κράτος ανακοινώνει πλειοψηφικό έλεγχο πάνω σε δεκάδες δισεκατομμύρια βαρέλια βενεζουελάνικου πετρελαίου.
Και τι κάνουν οι διορισμένοι «Τυρίμοι»;
Υπερασπίζονται τη γραμμή Ροδρίγκες και απορρίπτουν τις κατηγορίες περί “προδοσίας και παράδοσης”.
Ενώ το πραγματικό PCV γράφει:
«Οι φύλακες του Λευκού Οίκου».
Αυτό είναι το σημείο όπου η προβοκάτσια του 2024 γυρίζει μπούμερανγκ.
Γιατί, αν η μεταγενέστερη στάση του Μάρκες χρησιμοποιείται για να «αποδειχθεί» αναδρομικά ότι το PCV ήταν από τότε όργανο των ΗΠΑ, τότε με την ίδια λογική θα έπρεπε σήμερα να ειπωθούν πολύ βαρύτερα πράγματα για την ίδια την κρατική ηγεσία και για τους διορισμένους που τη στηρίζουν.
Το πραγματικό ιστορικό όμως είναι απλούστερο:
το PCV πήρε μια συγκεκριμένη εκλογική απόφαση το 2024 κάτω από συνθήκες κρατικής επέμβασης, αποκλεισμού του δικού του υποψηφίου και καταστολής.
Ο Μάρκες μετακινήθηκε αργότερα.
Και στο μεταξύ μετακινήθηκε μαζί του σχεδόν ολόκληρο το κυρίαρχο αστικό πολιτικό πλαίσιο της Βενεζουέλας προς πολύ στενότερη συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες — από τη νέα κρατική ηγεσία έως σημαντικά τμήματα της αντιπολίτευσης.
Το κόμμα που εξακολουθεί σήμερα να καταγγέλλει αυτή την αμερικανική κηδεμονία είναι ακριβώς εκείνο που το 2024 κάποιοι είχαν το θράσος να παρουσιάζουν ως «CIA».
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου