Σημειώσεις για τον σύγχρονο καπιταλισμό

  Η αντικομμουνιστική προβοκάτσια σε βάρος του ΚΚ Βενεζουέλας (PCV) Μέρος 3: Από τη συκοφαντία περί «CIA» στη σημερινή αμερικανική κηδεμονία — και η μετατόπιση του Ενρίκε Μάρκες Η κατηγορία που χτίστηκε το 2024 εναντίον του πραγματικού Κομμουνιστικού Κόμματος Βενεζουέλας ήταν απλή: «Στηρίζει τον Ενρίκε Μάρκες, άρα πέρασε με τη δεξιά. Άρα έγινε όργανο των ΗΠΑ. Άρα η ηγεσία Φιγκέρα λειτουργεί σαν CIA». Μόνο που, όταν βάλει κανείς τα γεγονότα σε χρονική σειρά, αυτή η κατασκευή αρχίζει να καταρρέει. Το 2024, ο Μάρκες δεν εμφανιζόταν ως εκφραστής αμερικανικής κηδεμονίας. Αντίθετα, τοποθετούνταν δημόσια εναντίον ξένης επέμβασης, εναντίον των μονομερών κυρώσεων και κατηγορούσε τον ίδιο τον Μαδούρο ότι είχε ήδη παραδώσει σημαντικές θέσεις του πετρελαϊκού τομέα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η δική του μεταγενέστερη μετατόπιση προς πολύ στενότερη συνεργασία με την Ουάσιγκτον εμφανίζεται αργότερα, το 2026, όταν πλέον ολόκληρη η πολιτική σκηνή της Βενεζουέλας έχει μετακινηθεί σε ένα εντελώς διαφορε...

Μέρος 2: Πώς επιχείρησαν να διαλύσουν τους κομμουνιστές — από τη δικαστική επέμβαση και τον αυταρχικό αποκλεισμό του Μανουέλ Ισίδρο Μολίνα έως την επιλογή του Ενρίκε Μάρκες 11 Σεπτεμβρίου 2026 — Tribuna Popular , όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚ Βενεζουέλας: «Οι φύλακες του Λευκού Οίκου». Το πραγματικό PCV καταγγέλλει τη Δέλσι Ροδρίγκες για παράδοση στρατηγικών πετρελαϊκών πόρων και υποταγή στην Ουάσιγκτον. Την ίδια στιγμή, οι διορισμένοι «Τυρίμοι» του Ένρι Πάρα υπερασπίζονται τη γραμμή της Ροδρίγκες και απορρίπτουν τις κατηγορίες περί «προδοσίας και παράδοσης».     Για να καταλάβει κανείς τι πραγματικά συνέβη με τη στήριξη του Ενρίκε Μάρκες στις προεδρικές εκλογές του 2024, πρέπει να γυρίσει έναν χρόνο πίσω. Η ιστορία δεν αρχίζει με τον Μάρκες. Αρχίζει με την κρατική επέμβαση στο Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας . 11 Αυγούστου 2023: το κράτος διορίζει ηγεσία στο Κομμουνιστικό Κόμμα Στις 11 Αυγούστου 2023 , το Συνταγματικό Τμήμα του Ανώτατου Δικαστηρίου της Βενεζουέλας εξ...

14 Σεπτεμβρίου 2026: Ο Ένρι Πάρα, επικεφαλής των διορισμένων «Τυρίμων» του PCV, υπερασπίζεται τη «διπλωματία της ειρήνης» και τη γραμμή της κυβέρνησης Ροδρίγκες απέναντι στις κατηγορίες περί «προδοσίας». Μέρος 1: Οι διορισμένοι «Τυρίμοι» και η στήριξή τους στη γραμμή Ροδρίγκες απέναντι στις ΗΠΑ   Ας ξεκινήσουμε όχι από το 2024, αλλά από το σήμερα . 14 Σεπτεμβρίου 2026. Η διορισμένη μετά τη δικαστική επέμβαση στο Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας ηγεσία του Ένρι Πάρα υπερασπίζεται δημόσια τη γραμμή της Δέλσι Ροδρίγκες και απορρίπτει τις κατηγορίες περί «προδοσίας» για τη στάση της απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η σχετική δημοσίευση του Diario del Pueblo («Εφημερίδα του Λαού») έχει τον απολύτως χαρακτηριστικό τίτλο: Ισπανικό πρωτότυπο: «Defienden la “diplomacia de paz” frente a señalamientos de traición en Venezuela» Ελληνική μετάφραση: «Υπερασπίζονται τη “διπλωματία της ειρήνης” απέναντι στις κατηγορίες περί προδοσίας στη Βενεζουέλα». Και τι λέει ο Ένρι Πάρα ; Ισπανικό πρωτότυπο...

  Άλλη μια φορά για τη χρεοκοπία του εξωκοινοβουλίου — πώς αποθέωσαν τη χρεοκοπημένη σοσιαλδημοκρατία της Βενεζουέλας Κάποιοι δεν ξέρουν τι σημαίνει αυτοκριτική. Μόνιμα αδιόρθωτοι, άλλη μια φορά πήγαν στον κουβά με τη Ροντρίγκες και τώρα ποιούν τη νήσσαν. Η αμερικανική στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα και η απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο ήταν μια κατάφωρη ιμπεριαλιστική επέμβαση ενάντια σε ανεξάρτητη χώρα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ένας κομμουνιστής πρέπει να χάσει την ταξική του πυξίδα. Υπήρχαν εξαρχής δύο πράγματα που έπρεπε να μπορεί κανείς να πει ταυτόχρονα: Κάτω τα χέρια των ΗΠΑ από τη Βενεζουέλα. Ο λαός της Βενεζουέλας και μόνο αυτός έχει το δικαίωμα να αποφασίσει για την κυβέρνησή του. Και ταυτόχρονα: Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας δεν μετατράπηκε ξαφνικά σε επαναστατική κυβέρνηση επειδή δέχτηκε επίθεση από τις ΗΠΑ. Εδώ εμφανίστηκε μια σημαντική διαφοροποίηση. Το ΚΚΕ αντέδρασε αμέσως στην αμερικανική επέμβαση και πρωτοστάτησε σε μαζική κινητοποίηση προς την αμερικανική πρεσβεί...

Άλλη μια φορά για τη χρεοκοπία της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς: πώς καλύπτουν τα σοσιαλδημοκρατικά αίσχη της Die Linke στη Γερμανία     Η Die Linke αναδείχθηκε πρώτη δύναμη στις εκλογές του κρατιδίου του Βερολίνου της 20ής Σεπτεμβρίου 2026. Πήρε 25,7% στη δεύτερη ψήφο, από 12,3% στις προηγούμενες εκλογές, ενώ το SPD κατέρρευσε στο 12,1% και η CDU περιορίστηκε στο 18,8%. Πρόκειται για μεγάλη εκλογική μετατόπιση, αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Από εδώ, όμως, μέχρι να παρουσιάζεται η πρωτιά της Die Linke περίπου ως νίκη κάποιας Αριστεράς, υπάρχει μεγάλη απόσταση. Πολύ περισσότερο όταν έχει ήδη πίσω της, από τη συμμετοχή της στην κυβέρνηση του Βερολίνου, την ιδιωτικοποίηση της GSW με 65.050 δημοτικές κατοικίες, την πώληση της ιστορικής κρατικής πορσελανοποιίας KPM και, το 2007, την πώληση της Landesbank Berlin — τρεις υποθέσεις που θα δούμε αναλυτικά παρακάτω Η σημερινή Die Linke έκανε εκστρατεία πάνω σε μια έντονα κοινωνική ατζέντα: χαμηλότερα ενοίκια, πλαφόν στις κατοικίες που α...